Μου άρεσε που ανακάλυψα.....

Μου άρεσε που ανακάλυψα.....
Μην σταματάς την εξερεύνηση. Όλο και κάτι άλλο μπορεί να σου αρέσει!!!

Εξερευνήστε:

Κυριακή, 29 Σεπτεμβρίου 2013

Το ζάρι του κυρίου Μοσχούλη

Με το ζάρι αυτό θα μπορείτε να δραματοποιήσετε με τα παιδιά τη διαδικασία κατά την οποία το σταφύλι γίνεται κρασί. Παρακινείτε τα παιδιά να ρίξουν το ζάρι. Σε όποια εικόνα σταματήσει ζητάτε από τα παιδιά να θυμηθούν και να πουν το όνομα της διαδικασίας. Ως μουσική υπόκρουση σας προτείνω τη μουσική από τη δραματοποίηση με θέμα "Ο τρύγος", που υπάρχει στο περιοδικό Παράθυρο, τχ. 29, 2004 (Σεπτέμβριος, Οκτώβριος)

Από το σταφύλι στο κρασί

μια ιδέα για να φτιάξετε το πρώτο σας βιβλίο μαζί με τα παιδιά για το πώς φτιάχνετε το κρασί από τα σταφύλια.
από την Κλειδαρά Μαρία 
sciencekidsinkindergarden.blogspot.gr




Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013

Πού να κρεμάσω τη ζακέτα μου;


Ο καιρός άρχισε να κρυώνει και τα παιδιά έρχονται κάθε πρωί όλο και με κάποια ζακετούλα. Και φυσικά κάθε τέτοια εποχή ξεκινά και η ερώτηση.
 "Πού να την κρεμάσω;" 

Εγώ φέτος αποφάσισα να φτιάξω κάτι μαζί με τα παιδιά για να πάρουν εκείνα την απόφαση πού θα είναι η κρεμάστρα τους. Ήθελα να είναι κάτι από τα ίδια τα παιδιά και όχι μία έτοιμη ταμπέλα που θα την ετοίμαζα εγώ και θα πάσχιζαν για καμιά βδομάδα να βρουν πού γράφει το όνομά τους.
Οι ταμπέλες για τις κρεμάστρες είναι πολύ απλές: ένα κορίτσι και ένα αγόρι. Τους ζητάω να παρατηρήσουν στον καθρέφτη το πρόσωπό τους και να συμπληρώσουν στο αντίστοιχο αγόρι - κορίτσι ό,τι λείπει. Θα πρέπει να προσέξουν να ολοκληρώσουν το αγόρι και το κορίτσι κατά τέτοιο τρόπο ώστε να τους μοιάζει. Στο τέλος τους ζητάω να γράψουν το όνομά τους όπως μπορούν. Κάποια παιδιά ήδη γνωρίζουν κάποια βάζουν το αρχικό κάποια μια μουτζούρα. Το εκπληκτικό όμως είναι ότι την επομένη ημέρα γνωρίζουν ποια είναι η θέση της ζακέτας τους.
Επιπλέον αυτού του τύπου οι κρεμάστρες ακόμα κι αν δεν είναι τόσο καλαίσθητες για ενήλικες δεν παύουν να είναι δημιουργίες των ίδιων των παιδιών αλλά και να έχει μία πρώτη εικόνα ο εκπαιδευτικός τι εικόνα έχει το παιδί για τον εαυτό του π.χ. εμένα μου έτυχε φέτος να έχω ένα κοριτσάκι που να θεωρεί ότι είναι ξανθό και όχι μελαχρινό, ότι μοιάζει με τη Χιονάτη και ότι είναι κατάλευκη. Τέλος μπορείτε να τις αξιοποιήσετε για να δείτε την εξέλιξη του παιδιού αν τις ανανεώνετε ανά μήνα ή ανά τρίμηνο διαπιστώνοντας τις όποιες εξελίξεις συνέβησαν σε αυτό το χρονικό διάστημα ως προς τη γραφή του ονόματος, την τοποθέτηση των χαρακτηριστικών του παιδιού κ.λ.π.



Ένας μικρός, γλυκός, παλιός Σεπτέμβρης



Τράβα μια γραμμή

ευθεία, καμπύλη, ζιγκ ζαγκ ανάλογα με τη διαδρομή που πρέπει να ακολουθήσει το κάθε παιδάκι για να πάει εγκαίρως στο σχολείο του.









Φύλλα εργασίας
από τη Μαρία Κλειδαρά 
sciencekidsinkindergarden.blogspot.gr

Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2013

Και για τους λάτρεις της αφήγησης

στη Θεσσαλονίκη θα γίνει ετήσιο σεμινάριο αφήγησης με την Ανθή Θάνου τη παραμυθού. 

Φεστιβάλ κουκλοθεάτρου στο Κιλκίς


Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος από 30 Σεπτεμβρίου έως και 14 Οκτωβρίου, Θα διοργανωθεί το 15ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου και Παντομίμας στην πόλη του Κιλκίς. Για 15 ημέρες 21 θίασοι από 13 διαφορετικές χώρες θα παρουσιάσουν 23 διαφορετικά θεατρικά έργα προς τέρψιν μικρών και μεγάλων. Ολόκληρη η πόλη μεταμορφώνεται λες και οι κάτοικοί της είναι κούκλες. Ήρωες και ηρωίδες από όλο τον κόσμο μαγεύουν με την αμεσότητα της έκφρασης και της ξεγνοιασιάς. Την περίοδο του Φεστιβάλ διενεργούνται και πάρα πολλά σεμινάρια και εργαστήρια, δίνοντας την ευκαιρία σε όσους αγαπούν το θέατρο να επιμορφωθούν και να αγαπήσουν ακόμη πιο πολύ 



Δείτε μερικά στιγμιότυπα από τις μέρες κουκλοθεάτρου και παντομίμας.







Το 3ο Διεθνές Συνέδριο Δραματοθεραπείας & Παιγνιοθεραπείας

 θα πραγματοποιηθεί στις 11-12 & 13 Οκτωβρίου 2013, στο Ναύπλιο και την Επίδαυρο συνδιοργανώνεται από τρεις φορείς:
-           Το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.
-           Την Ένωση Δραματοθεραπευτών και Παιγνιοθεραπευτών Ελλάδας (ΕΔΠΕ).
-           Το Ινστιτούτο Δραματοθεραπείας «ΑΙΩΝ».
Το 3ο Διεθνές Συνέδριο τελεί υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Πελοποννήσου.
Υποστηρίζεται από το Δήμο Ναυπλιέων, τη Δ’ Εφορία Αρχαιοτήτων, το Κέντρο Ελληνικών Σπουδών (Ελλάδας) του
Πανεπιστημίου Harvard στο Ναύπλιο και άλλους τοπικούς Δημόσιους και Ιδιωτικούς φορείς.
Η θεματική του 3ου Συνεδρίου είναι:
«Η Δραματοθεραπεία και η Παιγνιοθεραπεία στον ΚΟΣΜΟ.
Συνάντησης, Σύνθεσης, Συνέργειας ΤΟΠΟΣ».
Τα τρία «Συν» περιέχουν μία νέα δυναμική που συνδυάζει την επιστημονική με τη φιλοσοφική προσέγγιση της
Δραματοθεραπείας και της Παιγνιοθεραπείας καθώς συνιστούν πολύτροπες θεραπευτικές μεθόδους.
Αλλάζουμε τον τόπο διεξαγωγής του Συνεδρίου, καθώς θα λάβει χώρα στο Ναύπλιο και στην Επίδαυρο. Οι εργασίες του Συνεδρίου τις δύο πρώτες ημέρες, θα διεξαχθούν στη πόλη του Ναυπλίου. Την τρίτη ημέρα, θα επισκεφτούμε το Ασκληπιείο και το Θέατρο της Επιδαύρου», εκεί που για πρώτη φορά συναντήθηκαν το Δράμα και η Θεραπεία.
«Η Δραματοθεραπεία και η Παιγνιοθεραπεία στον Κόσμο». Ένα διαχρονικό και συγχρονικό ταξίδι στα γεγονότα, στις τάσεις, στις προοπτικές, στα ανοίγματα, στις συνεργασίες.
Τελικά, ο «τόπος» είναι και ο «τρόπος» που με την εντροπία του αλλά και τη δυστροπία του προβάλλεται επάνω μας και ενσωματώνεται στους καθημερινούς μας ρόλους.

Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2013

Γνωρίζω το μαθητή μου

με τη βοήθεια αυτών των 2 φυλλαδίων που σας προτείνω. Όταν θα συμπληρωθούν από τα νήπια θα μπορέσετε να σχηματίσετε μία πρώτη εικόνα για όσα αρέσουν και ενδιαφέρουν τα νήπια.
Ξεκινάτε αρχικά με το πρώτο χαλάκι, που είναι πιο απλό για τις πρώτες μέρες και αφορά σε πληροφορίες που ένα νήπιο είναι σε θέση να πει με ευκολία.
Εγώ τους παρουσιάζω μία κούκλα που θέλει να τους γνωρίσει και τους παρακινεί να της κάνουν ερωτήσεις για όσα θα ήθελαν να μάθουν για αυτήν. Μετά η κούκλα ζητάει να μάθει κι αυτή πληροφορίες για τον καθένα και καλεί π.χ. να ζωγραφίσει το χρώμα που του αρέσει. Όταν το παιδί ζωγραφίσει το χρώμα του γράφει η νηπιαγωγός το όνομα του χρώματος ή καλύτερα αυτό που της λέει το παιδί. Ο πίνακας δε συμπληρώνεται μέσα σε μία ημέρα αλλά σταδιακά.



Παιχνίδι γνωριμίας


με το νάνο τον πονηρούλη.

Τα νήπια στέκονται κυκλικά πιασμένα χέρι χέρι. Στη μέση ένας νάνος παιδί ψάχνει να γνωρίσει νέους φίλους. Τα παιδιά κινούνται γύρω από τον νάνο τραγουδώντας το παρακάτω ρυθμικό τραγούδι.
ένας νάνος πονηρούλης
ήρθε ανάμεσα εδώ
και ζευγάρι μας ζητάει
για τρελό τρελό χορό
τραλαλά, τραλαλά
για τρελό τρελό χορό
Στο τραλαλά ο κύκλος των νηπίων σταματά να κινείται περιμένοντας ο νάνος να επιλέξει το παιδί με το οποίο θα χορέψει. Όταν ο νάνος επιλέξει ένα παιδί το ρωτά πώς σε λένε κι εκείνο πρέπει να πει το όνομά του. Όποιο παιδί επιλεγεί από το νάνο μετά το χορό γίνεται το ίδιο νάνος επιλέγοντας ένα νέο παιδί για να μάθει το όνομά του.

Καλημέρα


και μια νέα μέρα αρχίζει από Δευτέρα και πάλι στο σχολείο και όλοι θα πούμε καλημέρα. Η πιο συνηθισμένη λέξη που λέμε στην τάξη το πρωί όταν ερχόμαστε. 

Συνηθίζω από την αρχή της χρονιάς να μαθαίνω στα νήπια ένα τραγουδάκι για να πούμε καλημέρα όλοι μαζί μετά την προσευχή. Το τραγούδι είναι το ρεφραίν από το τραγούδι της Αλέξια "καλημέρα" και έχει ως εξής:
Καλημέρα, κάθε μέρα 
και με ήλιο ή με βροχή
λέω πάντα καλημέρα στη ζωή
λέω πάντα καλημέρα στη ζωή
Την ώρα που τραγουδάμε την καλημέρα μας κάνουμε αν θέλουμε και κάποιες κινήσεις π.χ. κύκλο τα χέρια μας στη λέξη ήλιο ή κουνάμε τα δάχτυλα των χεριών μας σαν να βρέχει.
Στη συνέχεια τους ζητάω να μου πουν μια καλημέρα με διαφορετικούς τρόπους.
Να την πουν χαρούμενα ή λυπημένα
Να την πουν δυνατά ή σιγανά ή ψιθυριστά
Να την πουν σαν να ήταν ηλιόλουστη ή σαν να ήταν συννεφιασμένη
Φέτος αποφάσισα να τους δείξω διάφορες εικόνες και να πουν την καλημέρα σύμφωνα με αυτό που έβλεπαν. Έτσι προέκυψε και το παρακάτω βίντεο που έφτιαξα με τη βοήθεια των παιδιών της τάξης μου καθώς το βίντεο τελειώνει με τη δική τους τραγουδιστή καλημέρα.
Ελπίζω να σας φτιάξει τη διάθεση.



Κυριακή, 8 Σεπτεμβρίου 2013

Μια φορά κι έναν καιρό ο Σεπτέμβρης

  της Κικής Δημητριάδου, Νηπιαγωγός & συγγραφέας
 Μια φορά κι έναν καιρό ο Σεπτέμβρης  που ήταν ένα αγόρι, χορτασμένο ήλιο και παιχνίδι, και βέβαια με ωραίο χρώμα απ’ το καλοκαίρι, πείσμωσε. Καλοκάθισε στην άκρη του δρόμου που θα τον έφερνε στη γη κι αρνιόταν να πάει στον προορισμό του. Πέσανε επάνω του όλοι για να τον μεταπείσουν. 
 Πείσμα αυτός, ανένδοτος, δεν μιλούσε σε κανέναν! Τελευταίος τον πλησίασε ο μπαμπάς του ο Χρόνος: «Πες μου αμέσως  τι συμβαίνει» του λέει. «Τι πράγματα είναι αυτά; Πρέπει να πας Σεπτέμβρη, ν΄ αρχίσει  ο τρύγος, να ξεπροβοδιστούν τα χελιδόνια για το ταξίδι τους, να πάρουν το κιτρινοκόκκινο χρώμα τα φύλλα των δέντρων. Και βέβαια πρέπει να πας για ν’ ανοίξουν τα σχολεία παιδί μου! Χιλιάδες παιδιά περιμένουν! Πως μπορείς εσύ να τεμπελιάζεις;»
 «Δεν είμαι τεμπέλης» άρχισε επιτέλους να μιλάει  ο Σεπτέμβρης. «Απλώς δεν βλέπω το λόγο για να πάω. Κοίτα τους ανθρώπους τριγύρω σου πατέρα.  Ήταν ποτέ άλλοτε χειρότερα;  Δες τους: Τόσο λυπημένοι και σκυθρωποί… Άρρωστοι χωρίς φάρμακα, άνθρωποι χωρίς δουλειές, πονοκεφαλιασμένοι από λογαριασμούς, τηλεθεατές που βλέπουν μετανάστες να τους καταπίνουν οι θάλασσες και νησιά να γίνονται στάχτη, άνθρωποι χωρίς  ελπίδα,  πες μου βρε μπαμπά, ποιος  θα το καταλάβει αν ξεχαστούν τα χελιδόνια εδώ; Ποιος νοιάζεται για το φθινόπωρο και τα χρώματά του πια; Οι άνθρωποι μόνο την φτώχεια τους κοιτάνε τώρα. Δεν πάω πουθενά, εδώ θα μείνω…»
«Καλό μου αγόρι» του λέει ο πατέρας του, ο σοφός ο Χρόνος. «Δίκαιο έχεις, αλλά την ίδια στιγμή κάνεις και λάθος! Δεν γίνεται να  τα ξεχνάς τα παιδιά που σε περιμένουν στα σχολειά.  Και να σου πω και το πιο σημαντικό;  Γιατί  νομίζεις ότι υπάρχουν σχολεία Σεπτέμβρη μου; Για τους αριθμούς, τις γραμματικές και τις χημείες; Λάθος καλέ μου!
Για να γίνονται οι άνθρωποι,  Άνθρωποι με το άλφα τους κεφαλαίο, γι αυτό υπάρχουν τα σχολεία. Για να μάθουν να σέβονται τη Ζωή, τη Φύση. Για να σέβονται το Δίκαιο, να σέβονται το γέλιο των παιδιών. Το σχολείο υπάρχει για να κάνει τα παιδιά ενεργούς πολίτες όταν μεγαλώσουν, όχι θλιβερούς τηλεθεατές με σταυρωμένα χέρια.
Σήκω Σεπτέμβρη μου και πήγαινε στο πόστο σου. Δεν υπάρχει άλλη ελπίδα καλέ μου. Τα παιδιά σε περιμένουν! Οι μεγάλοι άνθρωποι θα πρέπει να βρουν τον τρόπο για να συμμαζέψουν τη λύπη, το θυμό και τη φτώχια τους. Κι αν τους έχει μείνει και λίγο μυαλό μ’ όλα αυτά που τους βρήκαν, στα σχολεία πρώτα θ’ απλώσουν τα χέρια τους. Αυτά πρέπει να στηρίξουν όπως κι όσο μπορούν περισσότερο».
Άκουσε ο Σεπτέμβρης προσεκτικά τον μπαμπά του κι όπως κάθε καλό παιδί, υπάκουσε. Άλλωστε ο πατέρας είχε δίκαιο. Έτσι ακριβώς είχαν τα πράγματα. Μπήκε στη ζωή των ανθρώπων λοιπόν και στα ημερολόγιά τους. Γι αυτό και κατάφεραν σήμερα, παρόλα αυτά,  ν’ ανοίξουν τα σχολεία.
Άντε καλοί μου, καλή μας χρονιά για να ζήσουμε όλοι καλά και τα παιδιά μας καλύτερα.


Η μπλοκογειτονιά έχει μεγαλώσει, έχει μάθει περισσότερα και συνεχίζει κάθε μέρα να δημιουργεί. Ευχαριστώ πολύ την Ανθή Ζήση (το νηπιαγωγείο που ονειρεύομαι ) γι΄αυτό το βραβείο. Της εύχομαι να πραγματοποιήσει όσα ονειρεύεται. Και εγώ με τη σειρά μου καλώ μερικά νέα μπλοκάκια, που ανακάλυψα το καλοκαιράκι και μου άρεσαν πολύ, να περάσουν από το μπλοκ μου και να παραλάβουν το βραβείο τους.
Τα μπλοκάκια αυτά είναι:
1. Είμαι παιδί
2.http://kkmparla.blogspot.gr/2013/08/blog-post.html
3.το πιο ωραίο σχολείο είναι το νηπιαγωγείο



Σάββατο, 7 Σεπτεμβρίου 2013

Πρώτη μέρα στο σχολείο

και για τους περισσότερους γονείς κυριαρχεί ο φόβος, η αγωνία και το άγχος για το πώς θα βιώσει το παιδί τους την πρώτη ημέρα στο σχολείο. Μη τυχόν και δε τα καταφέρει, μη τυχόν και αυτή η πρώτη μέρα σημαδέψει τη ζωή του, όπως σημαδεύτηκε και η δική τους την πρώτη μέρα που πήγαν στο σχολείο.Θυμούνται την πρώτη μέρα και ανατριχιάζουν. Μνήμες ξεπηδούν από την πρώτη μέρα που πήγαν στο σχολείο. "Η μητέρα μου" θυμάται "με άφησε και χαιρέτησε τη δασκάλα. Εγώ πήγα από πίσω της σα να ΄μουν σκιά της. Μόλις συνειδητοποίησα ότι θα έφευγε με έπιασε πανικός. Το θυμάμαι σαν σήμερα." (Απόσπασμα από βιωματική άσκηση ).

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του εποπτικού υλικού σε άλλο ιστολόγιο

Μπορείτε να τα χρησιμοποιείτε στην τάξη σας μόνο.